Martes trece, día d.

certeza

Día de festa; a quen me pille nun bar tócame pagarlle unha; a oferta é extensiva a quen me capture en calquera lugar e propoña visita a calquera outra tasca que non sexa esta. Mentres a tomamos, explícolle o fermoso motivo.

Descanso  (Alicia Crece descansa, mellor dito): teño traballo, máis traballo, e aínda máis (que baratas son as excusas), e máis  un par de viaxes, ademáis da inminente posta en marcha dun novo proxecto. Poderedes atopar algunha nova por aí. E pronto (espero) haberá nova web.

Despedida (temporal, como sempre): ós que aínda seguides caendo por aquí, case seguro tedes o meu enderezo de mail; pois xa sabedes onde atoparme se hai unha urxencia ou ganas de falar.

Muaks.

………………………………………………………………………..

PD: A imaxe é un agasallo de X que teño colgada no meu escritorio.

3 Responses to “Martes trece, día d.”

  1. A este blogue habería que chamarlle o das despedidas. Pois iso, que sabemos onde vives. Hehehe!

  2. r.r. di:

    Xa o vou poñer agora mesmo como subtítulo…

  3. Hey, Jude! Linkado quedas ó meu blog. Gustoume moito “cartearme” hoxe contigo. Es o primeiro con quen o fago. Viches a viñeta de Santy de onte? Víase un náufrago nunha illa, berrando: Xa non estou só!!!! TEno 571 amigos en Facebook….. Xenial.

  • Este blo apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet
  • ¿Cousas que pasan?

    Pilón Tabarés
  • Presumindo de valor…